Lid worden

Interessante (on)bekende lange Nederlanders: degenschermster Sonja Tol

20 december 2013

Sonja Tol reisde als degenschermster de hele wereld rond. Dat betekende vele uren opgevouwen in het vliegtuig, kniehoge Koreaanse wasbakjes en een koffer vol herinneringen.

Sonja Tol stopte vorig jaar na een glansrijke carrière als degenschermster. Ze is twaalfvoudig Nederlands kampioen Degen, won in 2009 een bronzen medaille op het WK in Antalya en was in 2004 de eerste Nederlandse degenschermster ooit die zich plaatste voor de Olympische Spelen. Voor haar sport reisde Sonja de hele wereld over. Ze schermde als zelfstandige sportster en had dus geen ploeg of sponsor achter zich. Dat was aanpoten. ‘Ik regelde alles zelf en was voortdurend alleen op reis.’ Voor haar geen businessclass in het vliegtuig. ‘Ik zat meestal klote, gewoon in de economy klasse. Ik probeerde natuurlijk wel een stoel te bemachtigen bij de nooduitgang, daar word je op een gegeven moment heel handig in.’

Geïntimideerd
Sommigen schreven haar succes toe aan haar lengte. ‘Lang zijn is zeker een voordeel bij het schermen’, reageert Sonja, ‘maar alleen als je met je lengte overweg kunt! Ik heb heel hard moeten trainen om stabiliteit en snelheid te krijgen. Het strekken van een lange arm duurt langer, dus moest ik snéller zijn dan mijn kleinere tegenstanders.’ Sonja’s tegenstandsters raakten soms wel geïntimideerd door haar atletische lange lichaam maar ze heeft daar nooit bewust gebruik van gemaakt. ‘Bij mij was het in het begin eerder andersom. Dan deed ik een beetje schuchter en verraste ik mijn tegenstanders door ineens heel fel uit de hoek te komen. Maar ja, toen ik bekender werd, werkte dat niet meer.’ Heeft haar lengte haar ooit parten gespeeld? ‘Nee, daar heb ik nooit problemen mee gehad, behalve praktische. Ik zou beslist niet kleiner willen zijn omdat ik boven de rest uitsteek, maar omdat kleiner zijn goedkóper is. Kleding, meubels, vliegtickets. In het vliegtuig wil ik niet extra betalen voor de comfortklasse om comfortabel te zitten, maar om te kúnnen zitten! Maar dingen zijn zoals ze zijn. Je kunt je wel er wel druk over blijven maken, zo van ‘waarom past die trui niet, waarom is die broek te kort’, maar wat schiet je daarmee op? En mijn lengte heeft me zeker geholpen bij mijn sportcarrière. Het “materiaal” was er, alleen moet je leren dat goed te gebruiken’, zegt ze lachend.

Topmodel
Tijdens haar vele reizen kreeg Sonja heel wat reacties op haar slanke en atletische 1,88 meter. ‘Vooral Amerikanen waren vaak onder de indruk. Dan kwamen ze naar me toe en zeiden: ‘wauw, jij bent vast een topmodel of atlete!’. Wat is volgens Sonja het meest lange-mensenvriendelijke land waar ze geweest is? ‘In China zijn de bedden en kamers heel groot. Maar als het regent, steken die kleine mensen half je ogen uit met hun paraplu’s. Ja, Azië is toch wel lastig als je lang bent, omdat ze het over je hebben en opvallend naar je kijken. Dat gefluister vind ik niet zo prettig. In Korea had ik eens een hotel waar de wasbak tot net boven mijn knie kwam’. Sonja lacht. ‘Ik voelde me net een giraf bij de drinkplaats, zo laag hing die wasbak, haha! Canada en Amerika zijn voor lange mensen heerlijke landen. Daar vinden mensen je lengte allemaal fantastisch en prachtig.’

Dit item is een deel van het artikel ‘In Amerika vinden ze m’n lengte prachtig’ geschreven door  Brigitte van der Bent, verschenen in de XLLL 2013/4.

Als lid van de Klub Lange Mensen kun je inloggen op de website en vervolgens het volledige artikel hier lezen.