Lid worden

column
Column: Bikkel

10 januari 2017

Het was weer zover, vers in het jaar werd er weer met koude voetjes trappelend het nieuwe jaar ingerend. Er zijn altijd massa’s mensen die op 1 januari vol goede moed in een verwarmde warme auto, trein of bus afreizen naar de kustplaatsen van ons land.

Daar aangekomen is het dan een kwestie van wandelen door de binnenstad naar het strand. In de zomer plekken waar je kan genieten van de Nederlandse zomers onder een parasol als het regent of om te voorkomen dat je levend verbrand.

In de winter zijn dat onbeschutte eindeloze stukken laagland waar de wind vrij spel heeft. Door de warme kleding heen blaast de wind alles klein wat klein kan worden en hard wat hard kan worden. Met een wollen muts diep over de oren het laatste stukje richting de omkleedplaatsen waar je bibberend in een hoekje dat moment van omkleden probeert te bepalen.

Want natuurlijk is het belangrijk om dat goed te timen. Ga je te vroeg, dan bevries je nog voordat je het water raakt. Anderzijds als je te laat bent dan sta je achteraan in de horde en tegen de tijd dat je bij de waterlijn komt ligt de branding vol, en rent de eerste groep nieuwjaarduikers weer terug richting de warme tent. Dus het is een kwestie van heel goed timen
waarbij je in de eerste linie kan komen te staan. En de eerste linie betekent ook dat je direct uit de tent, kan doorrennen naar de waterrand, instappen, voorovervallen, opstaan, diep ademhalen, omdraaien en weer terug! En dat alles om te laten zien dat je een bikkel bent!

Ik ben geen bikkel. Ik ben de afgelopen nieuwjaarsdag wakker geworden, veel te laat, in een warm bed. Naast mij een beeldschone dame die ik mijn vriendin mag noemen. Beide de slaap uit onze ogen wrijvend. De avond ervoor hebben we heerlijk gedronken en gegeten. We hebben lekker tv gekeken, we hebben gekletst tot het buiten begon te knallen. Buiten hebben we rillend met de buren staan praten, terwijl kinderen vuurwerk aan het afsteken waren.

En zij niet alleen. De buurman en ik hebben nog wat vuurwerk achterover kunnen drukken dat we zelf konden afsteken. Want mannen + vuurwerk = kleine jongetjes die ondeugend met vuur willen spelen. En daarna ben ik mijn warme bedje ingekropen en in de ochtend weer uitgekropen. Heerlijk ontbijt en daarna familie en vrienden bezocht. Want zo’n bikkel ben ik. Iemand die geniet van familie en vrienden!

Gelukkig nieuwjaar allemaal!

Patrick Deters


Foto: Alexander Fritze