Lid worden

column
Column: Dwerg

24 mei 2016

Laat ik beginnen met een bekentenis, ik ben een larper! Ja, u hoort het goed! Ik larp en ik schaam mij er niet voor. Misschien moet ik eerst even uitleggen wat larpen is. LARP staat voor Live Action Role Play en er zijn twee vormen van uitleg beschikbaar.

Eerst de meest gehoorde: “Larpers zijn toch mensen die met plastic zwaardjes ridder spelen op een verlaten veldje op de hei?”. Dat is inderdaad één uitleg. De andere uitleg is dat larpers mensen zijn die genieten van echt rollenspel in een specifieke setting. Dat kan high fantasy zijn (denk Tolkien), low fantasy (denk Tolkien, zonder al te veel rare wezens) of no fantasy (denk de hedendaagse wereld). En qua tijd is het meestal middeleeuwen (beetje met ridders, adel, vechters en magiërs) of post-apocalyptisch (de huidige wereld als we zo doorgaan). Mogelijkheden genoeg om je te verliezen in een heerlijk rollenspel waarbij je of een machtig krijger of een in verval geraakte bedelaar mag spelen. En samen met veel andere rollenspelspelers maak je er dan een eigen werkelijkheid van, voor de duur van een dag of een weekend. Heerlijk om te doen!

Ik ben er ooit ingeluisd door een stel vrienden die het al jaren speelden. Ik zou een rol gaan spelen en stap één was een kostuum vinden. En laten we eerlijk zijn, de hoeveelheid kostuums beschikbaar voor een forse man van bijna 2 meter was rond de eeuwwisseling niet groot! Zeker niet als je dan ook nog een fantasy kostuum wil hebben. Mijn eerste keuze was om een monniken kostuum te kiezen. Dat viel lekker ruim, het was makkelijk genoeg om er een touw om te binden en lekker luchtig op warme dagen!

Maar dat was niet het enige probleem, want de weekenden worden voornamelijk gehouden op scoutingterreinen in Nederland en België. En daar zit een tweede uitdaging, want veel bedden zijn 190cm. Logisch omdat de terreinen voor 80% van de tijd door scouts gebruikt worden die maximaal 16 zijn. Dus af en toe lig je klem tussen twee muren op een ingemetseld bed.

Een derde probleem is dat ik met mijn postuur opval in een bos, een heide en een kasteel waardoor ik al snel het doel wordt van moordzuchtige aanvallen of verraad. Maar het grootste nadeel is dat je voor sommige rollen automatisch afvalt. Het schijnt heel ongeloofwaardig te zijn als ik een gracieuze elf speel. Om nog maar niet te spreken van een potentiële glansrol als strijdvaardige dwerg.

Al is dat niet helemaal waar, ik heb ooit de geest van een dwerg mogen spelen. Zwarte kleding, kleine kleertjes on mijn nek en een baard erop, dat allemaal glow in the dark en dan als zwevende dwerg de nacht maar in.

Patrick
@pjgdeters

Foto: Evelien Dejaegere