Lid worden

Column: Klein lijken

11 januari 2016

Het fijne is dat als je lang bent, je opvalt. Het nare is dat als je lang bent, je opvalt.

Ooit werden er bij mij in de wijk veel schuurtjes in de brand gestoken en een groep buurtbewoners sprak af om in de avonden fietsrondes te houden. In die periode kwam ik laat thuis, ik parkeerde mijn fiets in de schuur en terwijl ik weer naar buiten liep stopten er twee fietsers. “Euh, mag ik u… “ begon de eerste terwijl de tweede inviel met “Laat maar, hij woont hier!” en zonder een woord te zeggen fietsten ze verder.

Laten we eerlijk zijn, ik val op. Want ik ben niet alleen langer dan gemiddeld, ik ben zwaarder dan gemiddeld en in bezit van een raar baardje/snor-ding wat ik al jaren draag. Als ik ooit het idee krijg om een misdaad/misdrijf te begaan dan ben ik de Sjaak. Ongeacht of ik een balaclava opzet, mijn postuur en lengte zouden voldoende moeten zijn om de politie binnen 10-15 minuten bij mijn voordeur te krijgen! Ik ben gewoon te groot om niet op te vallen.

Anderzijds werd ik ook door een vriend gevraagd om te helpen bij de deur van een kroeg. Het zou een drukke avond worden en een extra grote gast bij de deur zou wel handig zijn. Zelfs nadat ik hem had verteld dat ik weinig nuttig zou zijn. Ik ben inderdaad groot en breed, maar om nu te zeggen dat ik een ruzie kan opbreken met geweld of fysieke actie, dat betwijfel ik. Mijn vriend daarentegen, hij was zo’n 1.70, geen gram vet teveel en had meerdere gekleurde banden in diverse vechtsporten. Effectief was hij van ons beide de kracht, ik zag er alleen maar zo uit. Maar de hele avond werd hij ‘getreiterd’ door de bezoekers en werd ik met respect behandeld omdat ik ‘bedreigend’ was.

Tegenwoordig speel ik vrijer met deze kennis. Als ik een groep ongure types zie staan als ik met mijn vriendin loop, recht ik mijn rug en sla ik een beschermende arm om haar heen.

Terwijl, als ik in de donkere avonden wandel en een ouder echtpaar zie aankomen, een beetje inslink en wens ik ze iets te vroeg een “Goedenavond” met een vriendelijke toon. Soms wil ik groot zijn, soms wil ik klein lijken.

Patrick Deters
@pjgdeters




De columns uit 'DuoColumn' verschijnen maandelijks en worden afwisselend geschreven Karen Brookfield en Patrick Deters.

Nog even teruglezen? Dat kan:
Lang op vakantie (Karen Brookfield, XLLL magazine december 2015)
Verhuizen en klussen (Patrick Deters - website - november 2015)
Lange vrouwen, korte mannen (Karen Brookfield, website - oktober 2015)
Dienstkeuring (Patrick Deters, XLLL magazine - september 2015)

De eerstvolgende column (van Karen) zal verschijnen in februari op de website.
Meer weten over de schrijvers van deze DuoColumn? Lees hier de aankondiging uit 2015.