Lid worden

column
Een Haarlemse debatavond

09 juli 2017

Haarlem trad dit jaar in de voetsporen van Cajanus met als hoogtepunt de opera over het leven van Daniel Cajanus. Cajanus was een Fin van 2,50m die leefde in de 18e eeuw en na een rondreis langs steden als Londen en Parijs uiteindelijk in Haarlem zijn laatste rustplaats wist te vinden.

Het was mooi om in maart naar de try-out van de voorstelling te gaan. Grote groepen zangers, zowel jong als oud, en dansers die samen in de grote kerk kwamen om dit verhaal te vertellen. Met een lange Cajanus, die dan ook nog eens op stelten overal bovenuit torende. In schril contrast stond daar de Friese dwerg Wijbrand naast, die samen met Cajanus optrad om het contrast tussen groot en klein te tonen. Twee mooie karakters in een bijzonder verhaal waar de aandacht verdeeld wordt tussen groot en klein. Tussen rustig en druk en tussen introvert en extravert.

Het mooie was dat hoewel Cajanus in het verhaal meer opviel en mogelijk de aanleiding was voor het festijn, Wijbrand veel van de aandacht tot zich trok. Een man die comfortabel is met wie hij is, de aandacht die hij weet te trekken en daarvan geniet, terwijl Cajanus ongemakkelijk is met al de aandacht. En ergens was dat twee weken eerder ook al het geval.

Rondom Cajanus werden er meer activiteiten ontplooid waaronder eind februari een debatavond genaamd “De Grote Wereld”. Ik was door de Klub Lange Mensen (KLM) gevraagd of ik namens de KLM wilde deelnemen aan dit debat in Haarlem over de effecten van mijn lengte. Daar, na een interview met schrijver Arthur Japin, spraken we over de gevolgen van een grote en kleine lengte. Aanwezig waren drie leden van de Belangenvereniging van Kleine Mensen, Arthur Japin (die best wel lang is) en ik (een klein lang lid van de KLM). En het was een mooie avond. Ten eerste is Arthur Japin een heerlijke man om naar te luisteren, maar het gesprek wat we in de tweede helft hadden was een fijn gesprek. Want we zijn twee uitersten van een schaal. Als je anders bent dan gemiddeld ben je de Sjaak. Je moet je auto aanpassen, je keuken verhogen of verlagen, extra hulpmiddelen inzetten voor gewone taken en nadenken over hoe je je dagelijks leven zo goed mogelijk kan ondersteunen.

En na afloop kwam er een vrouw op mij af. Ze keek een beetje schuchter om zich heen en vroeg mij toen “Wie heeft het nu moeilijker, jullie of zij?”. En terwijl ze dat zei keek ze naar mijn fijne gesprekspartners van tien minuten geleden. En ik schrok, want wat mij betreft is er geen wij of zij. We zijn hetzelfde, we zijn anders dan gemiddeld. En toch bleef het in mijn hoofd rondspoken. Uiteindelijk keek ik haar aan en zei “Jullie, want wij zien de wereld vanuit een ander perspectief wat door jullie nooit bedacht is.” Mooi hè! Graag had ik die mooie zin toen ook bedacht. Het stomme is dat ik toen heb gezegd “De kleine mensen, want grote mensen kunnen altijd wat zakken naar de gemiddelde lengte. De kleine mensen kunnen zover niet reiken.”. Ik schaam mij, want wat mij betreft was er die avond geen wij of zij. Er was ons! 


Patrick Deters is docent, comedian, columnist en een iets langer mens. Met zijn 1,97m is hij een kleintje onder de reuzen, maar mondig genoeg om zichzelf langer te vinden.